ACLED-APW Report Tracking Disorder During Taliban Rule in Afghanistan

ارتیکل

  • apw woman photos.jpg

    ‌نگرانی زنان از بازگشت دوره سیاه طالبان

    11 August 2020

    طالبان با تفسیر افراطی از دین تصویر وحشتناک از جایگاه زنان در دوره حکومت شان به نمایش گذاشتند، سطح زنده‌گی پائین، پامال شدن حقوق انسانی افراد و بازگشت به یک دوره سیاه قرون وسطایی از مشخصات بارز این دوره سیاه در افغانستان بشمار میرود، زنان افغان در دوره طالبان ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود را از دست دادند، جایگاه زنان به عنوان یک انسان آزاد زیر پا شده و به عنوان جنس دوم در گرو مالکیت مرد قرار گرفتند، زنان افغانستان در دوره امارت اسلامی طالبان تمام حقوق و آزادی های اساسی شان را که با مبارزه در دوره های پیشین بدست آورده بودند از دست دادند.
    تصویر زنده‌گی فلاکتبار زنان افغان در دوره طالبان هنوزم از ذهن زنان رنج دیده این سرزمین پاک نشده است، طالبان با به حاشیه راندن زنان و سرکوب بی قید و شرط انان بزرگترین خیانت را در حق زنان افغان انجام دادند و با استفاده از دستگاه حکومت با پشتبانی متون دینی زنان کشور را بشدت منزوی، و شکنجه کرده و در مواردی هم بدون موجودیت حکم محکمه با صلاحیت زنان را برای خطا های کوچک انسانی در‌ ملای عام بقتل رسانیدند.
    در دوره امارت اسلامی زنان از جامعه رانده شده و در خانه ها زندانی شدند، جایگاهی برای زن در نهاد های حکومتی وجود نداشت، زنان در دوره طالبان نمیتوانستند به مکتب بروند و تحصیل کنند انها حق نداشتند تنها و بدون محرم شرعی از خانه بیرون شوند، حق انتخاب پوشش از زنان کشور گرفته شده و حتی بخاطر شنیده شدن صدایشان هم در بیرون از خانه از سوی نیرو های طالب با شلاق لت و کوب میشدند.
    تصور چنین زنده‌گی وحشتناک برای نسل نوین که بعد از حکومت طالب شکل گرفته نه تنها غیر قابل تصور بلکه وحشتناک است.
    نسل نوین در مناطق زیر تسلط حکومت با پشتبانی حکومت و حمایت های بین المللی در حدی از حقوق و آزادی های اولیه شان برخوردار هستند، زنان امروز به مکتب میروند و تحصیل میکنند، حق کار و حق سفر را دارند، برای داشتن یک زنده‌گی مستقل تلاش کرده، نقش انان در ادارات دولتی پر رنگتر شده و برای برابری و آزادی مبارزه میکنند.
    و این در حالیست که طالبان همچنان رویکرد گذشته شان در برابر زنان را در مناطق تحت تسلط شان تغیر نداده‌اند.
    با به میان امدن گفتگو های صلح و شریک شدن طالبان در قدرت نگرانی از سردچار شدن به سرنوشت زنان عصر طالبان برای نسل جوان افزایش یافته است، و همچنان نگرانی از اینکه ایا گروه ارتجاعی طالب توانایی توافق نمودن با شرایط نوین زنده‌گی‌ زنان کشور و آرمان های که زنان افغان برای داشتن انها مبارزه میکنند را دارند یا نه، یا اینکه طالبان چطور میتوانند در برابر خواست های مشروع و انسانی زنان موافقت نشان دهند و ایا تضمینی وجود دارد که انها دوباره به رویکرد ضرب و شتم،  شلاق و ترور رو نیاورند.
    موضوع صلح و بمیان آمدن آرامی سرتاسری برای مردم افغانستان آرزوی دیرینه‌ی است؛ در طول سالها جنگ و خشونت زنان کشور متضرر اصلی بودند، و بار سنگین مشکلات بر دوش انها گذاشته شد، در طول این سالهای طولانی بعد از حکومت سیاه طالبان همچنان حقوق زنان افغان در مناطق تحت حاکمیت طالب پامال شده میرود و نیرو های مرتجع طالب همچنان از زنان کشور قربانی میگیرند، در بعضی موارد تصاویر از محکمه های صحرایی زنان همگانی شد و در اکثر موارد هم قضایای خشونت علیه زن در مناطق تحت سلطه طالبان بدور از پرده رسانه ها خاموش مانده است.
    امروزه زنان افغان با اضطراب بزرگی رو به رو هستند، انها نه میتوانند ادامه جنگ و خشونت ها را تحمل کنند و نه هم حاضر به قربانی شدن حقوق و آزادی های انسانی شان بدست گروه طالبان هستند.
    زنان افغانیکه با قبول تمام شرایط سخت و سنتی جامعه برای برابری، حق تحصیل، حق انتخاب پوشش، حق کار، حق سرپرستی اطفال، حق طلاق، حق سقط جنین و حق زنده‌گی مستقل مبارزه میکنند دیگر‌ نمیخواهند به عنوان قربانی در بحث های صلح حقوق انسانی شان به نفع تفکر طالبانی نادیده گرفته شود.
    طالبان با تاریخچه و رویکرد های ظالمانه در طول دو دهه گذشته مردمان کشور را در فقر و بدبختی نگهداشته و به هر شکلی بقتل رسانده و حقوق انسانی شانرا سلب کردند، انها خشونت های غیر قابل بخشش‌ را در حق زنان افغان انجام داده و اینکه برای جبران اشتباهات بزرگ شان نوبت سران ان گروه است تا به صلح و زنده‌گی‌ امن لبیک گفته و حسن نیت شانرا در برابر اینده مردم افغانستان نشان بدهند و نگذارند همچون قبل حقوق و ازادی های فردی و انسانی افراد دستخوش خشونت قرار بگیرد. 

  • ما از صلح نمی ترسیم ، ذبیح الله مجاهد

    4 July 2020

    -آیا تامین صلح در افغانستان امکان پذیر است؟
    - بلی! هرگاه تمام جوانب ذیدخل مطابق آرزوی های مردم کشور اراده قاطع داشته باشند، به استقرار حاکمیت اسلامی در افغانستان تن دهند و در برابر آرمان ها، باور ها و ارزش های ملت ایستاده گی نکنند، تامین صلح امکان پذیر است.

    -پلان شما برای تامین صلح در افغانستان چیست؟ (لطفآ بگونه مختصر توضیح دهید).
    - در مجموع پلان ما اینست که افغانها در جریان مذاکرات بین الافغانی منافع علیای کشور و تشخیص اسلامی را مدنظر داشته باشند، با همدیگر به توافقات برسیم، ما در متن توافقنامه دوحه در مورد این پروسه تاکید نموده ایم، هرگاه ما روی یک حکومت واحد اسلامی به توافق برسیم و زمینه را برای صلح فراهم سازیم در آن صورت مسایل مختلف و کوچک با گذشت زمان خودبخود حل خواهند شد، هم نظام مستحکم خواهد شد، هم از نیرو های مستقل امنیتی برخوردار خواهیم بود، هم به رشد اقتصادی دست خواهیم یافت و هم میزان نفرت و انزجار در کشور آرام آرام کاهش خواهد یافت.
    پس باید تمام جوانب افغانی دور هم بنشینند و مذاکرات بین الافغانی را با صداقت کامل انجام دهند و با توجه به قربانی ها و خستگی های ملت غیرو افغانستان با پذیرفتن تمام احکام دین مبین اسلام، یک نتیجه خوب بدست آید، ان شاء الله.

    -کی ها پروسه صلح را به چالش میکشانند و چرا؟ منافع آنها در این کار کدام ها اند؟
    - تا کنون برای ما طوری معلوم میشود که در درون اداره کابل عده ای از اشخاصی وجود دارند که خواهان تامین صلح در کشور نیستند، زیرا آنها در کنار اشغال در جنگ رشد نموده اند، صاحب اقتصاد شده اند و به چوکی های بزرگ دست یافته اند. هرگاه صلح، آزادی، استقلال خاصتآ حاکمیت اسلامی استقرار یابد، آنها منافع خویش را در خطر میبینند و از همین حالا بنابر بهانه های مختلف صدای مخالفت بلند میکنند. هرچند امروز چهار ماه از توافقات دوحه سپری میشود، اما هنوز هم زمینه برای مذاکرات بین الافغانی، که باید مدت 10 روز پس از امضای توافقنامه آغاز میگردید، فراهم نگردیده است. این خود نشان دهنده این میباشد که جناح که سبب تاخیر در این پروسه میگردد، خواهان به چالش کشیدن پروسه صلح در کشور پنداشته میشود.

    -شما خواهان چه چیزی برای افغانها و افغانستان هستید؟
    - هر ملت حق دارد تا بر مبنای ارزش های دینی، ملی و فرهنگی خویش زنده گی نماید. ما خواهان این هستیم تا این حق برای ملت افغانستان نیز به رسمیت شناخته شود. تقریبآ صد درصد مردم این کشور مسلمان هستند، پس باید یک نظام اسلامی داشته باشند. به نظر ما یک عامل بزرگ نزاع در جریان دهه های اخیر اینست که دست های خارجی میخواهند بالای مردم ما آنچه را که با اصالت دینی و فرهنگی ما همخوانی ندارد، تحمیل نمایند. پس ما برای افغانها و افغانستان آزادی، حاکمیت اسلامی و استقلالیت واقعی و کامل میخواهیم، تا آرمان های ملت مومن ما برآورده گردند، عزت آنها محفوظ گردد، بیت المال از مصؤنیت برخوردار گردد و ملت بی بضاعت و فقیر به حقوق خویش دست یابد، کشور آباد شود و تمام ملت در آبادی و عمران آن سهیم گردد.
    -به نظر شما افغانستان پس از صلح چگونه یک افغانستان خواهد بود؟
    - طبعآ که افغانستان در عرصه های مختلف به تغییراتی دست یافته است. باور ما اینست که اگر امنیت استقرار یابد و اشغال و جنگ پایان یابد، چون هر افغان از یک احساس خاص آبادی برخوردار است بنآ در یک زمان کوتاه شاهد یک افغانستان مرفه و آباد خواهیم بود. ان شاء الله.

    -به نظر شما افغانستان پس از یک دهه چگونه یک افغانستان خواهد بود؟
    - ان شاء الله دهه آینده سالهای آبادی و پیشرفت افغانستان خواهند بود. در دهه آینده افغانها به معنی واقعی از هویت مستقل و نام نیک برخوردار خواهند بود، زیرا تمام جوانب از گذشته تجربه گرفته اند، امنیت افغانستان برای کشور های منطقه نیز مهم است، پس آرزو داریم که جلو مداخلات گرفته شود و با روی کار آمدن رهبری صالحه عواید، معادن و سایر منابع اقتصادی افغانستان احیا گردند و از آنها استفاده موثر صورت گیرد.

    -آیا شما پس از تامین صلح در افغانستان، طرفدار حضور نظامی و ملکی خارجی ها در کشور هستید؟
    - نخیر، به هیچ صورت و به هیچ قیمت حتی حضور یک فرد نظامی و غیردیپلوماتیک را نمی پذیریم.

    -هرگاه نیرو های بین المللی از کشور خارج شوند، به نظر شما آغاز جنگ داخلی تا کدام حد امکان پذیر است؟
    - جنگ طی بیست سال جریان دارد و کدام جنگ جدید آغاز نخواهد شد، ما تلاش میکنیم تا عوامل جنگ کنونی را از میان برداریم. امضای توافقنامه با ایالات متحده امریکا در قطر و پایان اشغال را میتوان در این عرصه یک پیشرفت مهم تلقی نمود. تصور ما اینست که بعد از آنکه اشغال به پایان رسد، جنگ در افغانستان مدت زیادی دوام نخواهد کرد، ان شاء الله.

    -بزرگترین آرزوی شما در پیوند به تامین صلح در افغانستان کدام است؟
    - بزرگترین آرزوی ما یک نشست بین الافغانی میان افغانها در یک فضای آزاد است و باید نتایج عالی از آن بدست آید و منافق و مصالح افغانستان در آن تضمین گردند.

    -بزرگترین نگرانی شما در پیوند به تامین صلح در افغانستان کدام است؟
    - ما در مورد صلح افغانستان هیچگونه نگرانی نداریم، زیرا جدآ مصمم هستیم تا از هر راهی که ممکن باشد صلح را برای کشور به ارمغان بیآوریم، ان شاء الله.
    پرسش ها در مورد کاهش خشونت ها:
    -پس از توافقات میان طالبان و امریکاییان، شما چی مقدار رویداد های امنیتی را ثبت نموده اید؟ آیا شما ارقام مرگ و میر دارید؟ (ما به شکل مستقلانه از جانب دیده بان صلح افغانستان تمام رویداد های امنیتی ناشی از درگیری ها را ثبت نموده ایم و میتوانیم آنها را با شما در میان بگذاریم).
    - پس از آنکه ما با امریکاییان توافقات صلح را به امضا رسانیدیم، فیصدی جنگ از 100 به 40 کاهش یافت، آنهم در مناطقی باقی ماند که تقریبآ تمام آنها ساحات دفاعی بودند، به عنوان مثال دشمن ایجاد پوسته های جدید را آغاز نمود، تلاش نفوذ در ساحات ما را آغاز کردند، در شاهراه ها از مردم پول میگرفتند، اربکی ها در قریه جات در برابر مردم ظلم و ستم میکردند، دشمن در برابر ما عملیات بزرگ را آغاز نمود که در تمام ساحات متذکره ما مجبور شدیم جنگ نماییم و بدین ترتیب جلو دشمن را گرفتیم. یک مورد دیگر این هم بود که در صفوف دشمن سربازان مسیر خویش را تغییر دادند و سایر سربازان همکار خویش را به قتل رسانیدند و با ما پیوستند. به همین ترتیب در برخی مناطق دشمن تلاش نمود تا ساحاتی را اکمال نماید که طی چندین سال تحت محاصره قرار داشتند و ما مجبور شدیم در برابر آنها عکس العمل نشان دهیم.
    اما به صورت عموم ما فیصدی جنگ را در سطح پایین نگهداشته ایم، امسال هنوز هم عملیات بهاری خویش را اعلام ننموده ایم، عملیات بزرگ را در شهر های بزرگ انجام نداده ایم و به همین ترتیب ولسوالی ها و ولایات را سقوط نداده ایم.

    -آیا تا کنون کدام جناح از توافقات قطر سرپیچی نموده است؟ (هرگاه به این کار دست زده باشد، لطفآ آنرا مشخص سازید).
    - ما در جناح خویش هیچ مورد تخطی از توافقات قطر نداریم، البته امریکاییان در ساحات محدود از این توافقات سرپیچی نموده اند که ما آنها را با ایشان در میان گذاشته ایم. اداره کابل نیز تخطی های داشته اند و چندین بار علیه افراد ملکی اقدامات نموده اند، قریه جات را بمباردمان نموده اند، راکت پراگنی کرده اند که سبب تلفات افراد ملکی شده است (از این قبیل مواردی زیادی وجود دارند).

    -چرا پس از توافقات میان طالبان و امریکاییان میزانی حملاتی که مسؤلیت آنها را گروه داعش بر عهده میگیرند، افزایش کسب نموده اند؟
    - باور ما اینست که زمانیکه ما سال گذشته حضور داعش را در شرق کشور محو نمودیم، عده زیادی از داعشیان شریر به اداره کابل پیوستند و به آنها در مهمانخانه های استخباراتی پناه داده شد. از آنجاییکه پدیده داعش یک پدیده شریر است، بنآ حملات خویش را در شهر ها خصوصآ در شهر کابل گسترش بخشیدند. معلومات دقیق ما نشان میدهند که که ریاست عمومی امنیت ملی منسوب به اداره کابل نیز با داعش دست خود را یکی کرده و بگونه مشترک تلاش به خرچ دادند تا یکعده حملات وحشیانه را انجام دهند و اتهام آنها را بر امارت اسلامی ببندند و بدین ترتیب توافقنامه دوحه را فاقد اعتبار سازند. در این اواخر، حملات بالای اهداف ملکی و قتل های دهشت افگنانه، کار مشترک امنیت ملی منسوب به اداره کابل و داعش بود تا وضعیت را بیشتر از هر زمان دیگر جنگی و خارج از کنترول جلوه دهند و ما در این رابطه شواهد و مدارک دقیق در اختیار داریم.

    -داعشیان کی هستند؟
    - داعشیان در افغانستان بیشتر یک گروه استخباراتی است که در حال حاضر کدام ساحه ای را تحت کنترول خویش ندارند، اما هنوز هم در مهمانخانه های استخباراتی اداره کابل حضور دارند. حتی در صفوف امنیتی اداره کابل به برخی مناطق نیز انتقال داده میشوند، به عنوان مثال سه هفته قبل ما در ولسوالی وردوج ولایت بدخشان یک تن از قوماندانان اردوی محلی اداره کابل را به اسم محمد امین با محافظ وی به قتل رسانیدیم که جسد وی نزد ما باقی ماند، زمانیکه ما حین بررسی جسد وی وسایل را دیدیم دیده میشد که نزد وی پرچم ها و برگه های تبلیغاتی داعش وجود داشت. البته موصوف میخواست تحت نام داعش در منطقه تشویش ایجاد نماید و بگونه مستقیم از طرف اداره کابل قوماندان 108 تن سرباز تعیین گردیده بود، آنها برای ایشان اسلحه فراهم نموده بود، برایشان معاش میپرداختند و آنها را با ما میجنگانیدند.

    -یک آتش بس دوامدار چی وقت امکان پذیر است؟
    - زمانیکه افغانها طی مذاکرات بین الافغانی به یک توافق جامع و عالی دست یابند و دوباره به جنگ نیازی دیده نشود، در آن صورت صلح دوامدار امکان پذیر است، ان شاء الله.

    -آیا شما فکر میکنید که میکانیزم کاهش خشونت ها زمینه را برای آتش بس دوامدار و صلح پایدار فراهم خواهد نمود؟
    - کاهش عملیات ها اصلآ بخاطر اینست تا زمینه برای مذاکرات بین الافغانی فراهم گردد و یک حسن نیت نشان داده شده باشد، هرگاه خدای ناخواسته در مسیر مذاکرات موانع ایجاد گردد و یا در جریان مداخلات فعالیت های تخریبی انجام شوند، در آن صورت امکان آن میرود که جنگ دوباره داغتر شود، البته ما از جانب خویش خواهان نشان دادن تحمل و شکیبایی کامل هستیم.
    تشکر
    از شما هم تشکر
    ذبیح الله مجاهد
    ۲/۴/۱۳۹۹هـ ش

  • Sediqi.jpg

    جنگ دیگر راه حل نیست ، صدیق صدیقی

    4 July 2020

    - آیا صلح در افغانستان ممکن است؟
    - بلی! صلح، در پرتو ارزش ها و آموزه های دین مقدس اسلام، احکام قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان، منافع ملی و مصالح علیای کشور از خواست های بنیادین مردم و اولویت دولت جمهوری اسلامی افغانستان پنداشته می شود؛ تلاش های صلح خواهانه و واقع‌گرایانه‌ی زعامت افغانستان، روند صلح را از یک گفتمان انتزاعی و جسته‌وگریخته به گفتمان مسلط ملی، منطقه‌ای و جهانی مبدل کرد. دیپلوماسی فعال وچند جانبه گرایی منطقه یی و جهانی دولت افغانستان سبب شد، که صلح بیش‌تر از هر زمان دیگر، عملی پیداکند، حال بر طالبان است که از روایت جنگ و خشونت دست بکشند، آتش را قبول کنند و به مذاکرات و صلح که خواست مردم و دولت افغانستان وجهان است حاضر شوند
    -پلان شما برای صلح بین الفغانی چیست؟
    جواب دوم: -احکام و ارزش های دین مقدس اسلام، اراده ‌مردم، قانون اساسی، جمهوریت ومردم سالاری و دست آورد های دو دهه پسین کشور دیدگاه و پلان دولت جمهوری اسلامی افغانستان در خصوص صلح را شکل می‌دهد. در روشنایی مسایل یاد شده تدویر جرگه های مشورتی صلح، جرگه ۳ هزار عالم دین، جرگه جوانان و زنان، جرگه علمای افغانستان، پاکستان‌و اندونزیا، تشکیل هیات مذاکره کننده جامع و همه شمول تشکیل شورای عالی مصالحه اقدامات عملی صلح جویانه ای است که نتها پلان؛ بلکه آمادگی لازم دولت افغانستان رادر امر مذاکرات و صلح نشان میدهد
    - مخربین پروسه صلح کی ها هستند و چرا پروسه صلح را تخریب می‌کنند؟
    -از دید دولت جمهوری اسلامی افغانستان، گروه های که با ایجاد ارعاب و وحشت دست به خشونت و انسانی‌کشی می‌زنند، طالبان و عقبه ها و پناه‌گاه های استراتیژیک آنها اند که در اقتصاد جرمی و مواد مخدر دخیل بوده و ماشین جنگی جنگ‌جویان را ‌به منظور تامن منافع شوم شان مشتعل نگهمیدارند و حیات خلوت برای تروریستان فراهم می‌کنند. این‌ها در حقیقت عوامل و مخربین اصلی پروسه صلح محسوب می شوند
    -شما برای افغان‌ها وافغانستان چی می‌خواهید؟
    - افغانستان خانه ای‌مشترک همه افغان هاست، دولت افغانستان برنامه های وسعی را در راستای امنیت، ثبات،گسترش اقتصاد و تجارت و روابط سیاسی، اقتصادی، تجاری با کشور های منطقه و جهان، مبارزه با فقر وتنگ دستی، ایجاد کار و اشتغال‌زایی، انکشاف متوازن، مبارزه با هر نوع فساد و مواد مخدر و سر انجام تامین رفاه برای هر افغان این خطه، که در افغانستان( خانه ای مشترک‌شان) بدون هر نوع دغدغه ای زندگی کنند؛ دارد.
    -افغانستان بعد از جنگ چه گونه خواهد بود؟ آرزوی شما برای افغانستان دریک دهه بعدی چیست؟
    - پایان جنگ و تامین صلح و ثبات سرتاسری در کشور از خواست های اساسی مردم و اولویت افغانستان است، دولت افغانستان، دیدگاه واضح در خصوص فرصت ها و قوت ها این سرزمین سرشار از منابع دارد، توقع ملت و دولت افغانستان پایان خشونت و جنگ است؛ به محض پایان جنگ برنامه های عمرانی وانکشافی ما در روشنایی استراتیژی انکشاف ملی افغانستان و بر اساس اولویت ها و استعجالیت ملی تنظیم و تسریع خواهند یافت و به سوی افغانستان خود کفا، و خودبسنده خواهیم رفت.
    -آیا شما بعد از توافق صلح خواستار حضور نیروهای نظامی‌و ملکی خارجی در افغانستان هستید؟ – دیدگاه استراتیژیک دولت اسلامی افغانستان در راستای روابط با شرکای بین المللی‌اش کاملن واضح و مبرهن است، دولت افغانستان به مثابه ای یک کشور مستقل مبتنی‌بر احترام و منافع متقابل استراتیژیک اش با کشور های منطقه و جهان خواهان تداوم و گسترش روابط دوستانه است به باور ما درسده ای ۲۱ و هزاره ی سوم، زندگی در تجرید سیاسی و با رویکرد قرون اوسطایی عقلانی نیست.
    -اگر نیروهای نظامی خارجی از افغانستان خارج شوند، چقدر احتمال دارد که یک جنگ داخلی در این کشور فوران نماید؟ (درصورتی که در معامله اشتباه صورت گیرد)
    جواب هفتم: -افغانستان به عنوان یک کشور مستقل، واحد، دارای قانون‌اساسی و نظام مبتنی بر اراده مردم‌(جمهوری) است؛ اما با توجه شکنندگی های سیاس وکش وقوس های‌منطقه‌یی، و فرامنطقه‌ای موجودیت اقتصادی جرمی در منطقه، گروه‌ها و پناهگاه های هراس افگنان و رویکر تداوم جنگ های نیابتی به هدف تامین منافع برخی گروهای هراس افگن و کشور های حامی شان به عنوان تهدید جدی نتها به افغانستان بلکه به کشور های منطقه و جهان نیز متصور است. بنا باتوجه به فضای مسلط و امنیت منطقه یی و جهان و برچیدن دامنه های دهشت افگنی، صلاح نظام بین الملل ‌ این است، که الی پایان جنگ وضعیت عمومی همانند وضعیت موجود تحت مراقبت ملی و بین الملی باشد. جنگ داخلی خاطره های تباه کن دارد و به هیچ صورت تکرار نخواهد شد. افغانستان امروز به ظرفیت های قوی اجتماعی، دولتی و نظام مند دست یافته است که تهدید گروه های هراس افگن این کشور را وادار به جنگ داخلی نخواهد کرد.
    -بزرگترین آرزوی شما از پروسه صلح چیست؟
    - پایان خشونت و جنگ بزرگترین خواست مردم و دولت است، مردم افغانستان از جنگ به ستوه آمده و خواهان قطع جنگ و تسریع پروسه صلح استند.حکومت افغانستان گام های اساسی را برای پروسه صلح برداشته‌؛ توقع ما این است که طالبان نیز دست از خشونت بکشند، آتش بس را قبول کنند و به مذاکرات وصلح حاضر شوند. آرزوی ما اینست که طالبان از جنگ دست بکشند و به صدای صلح ملت و افغانستان و جامعه جهانی لبیک بگویند.
    -بزرگترین هراس شما در مورد آینده افغانستان چیست؟
    - بزرگ ترین هراس مردم برای آینده شان تداوم خشونت و جنگ است، پایان هر جنگ صلح است، دولت و ملت افغانستان خواهان صلح باعزت و باشرف اند، انتظار ما این است که هراس افگنان دست از انسان کشی بردارند و به صلح و ثبات معتقد شده گام های عملی را بردارند.
    -آیا فکر می‌کنید توافق صلح میان افغان ها و طالبان به معنی صلح در افغانستان است؟ آیا واقعاً این توافق منجر به ختم چند دهه جنگ در افغانستان می‌شود؟
    - توقع دولت و مردم افغانستان، قطع خشونت، پایان جنگ و تامین صلح پایداراست. جنگ یک پدیده ای شوم و نامیمون است، این طالبان اند که با حملات ضد انسانی و هراس افگنانه ای شان همواره زمینه های خشونت را برای گسترش تحرکات و فعالیت های سایر گروه ها فراهم می نمایند. انتظار ما این است که طالبان روابط شان را با گروه های تروریستی قطع کنند، و به جنگ نقط پایان بگذارند. ما برای توافق صلح خوش بین هستیم و آنرا به حیث فرصت تاریخی تلقی کرده و دولت حاضر است تا هر گامی را که نیاز باشد برای پیروزی صلح بردارد. -چند واقعه بعد از توافق صلح امریکا با طالبان نزد شما ثبت گردیده است؟ آمار تلفات را در دست دارید؟ (ما بگونه بیطرفانه در این مورد اسناد داریم و می‌توانیم با جزئیات شریک سازیم)
    - دفتر شورای امنیت ملی این آمار را در اختیار شما قرار خواهد داد
    -آیا شما فکر می‌کنید که می‌کانیزم کاهش خشونت منجر به آتش بس دایمی و صلح پایدار می‌گردد؟
    - کاهش چشمگیر خشونت ها و آتش بس اعلام ناشده و بعد آغاز مذاکرات مستقیم منجر به آتش بس دایمی و صلح پایدار خواهد گردید. در مورد صلح مهم ترین مسله اراده صلح خواهانه‌ی طرفین است. زمان‌که اراده واقعی برای صلح وجود داشته باشد، تداوم خشونت منطق ندارد؛ بنا اگر طالبان اراده واقعی برای صلح دارند، باید به خواست مردم افغانستان و جهان لبیک بگویند،‌ آتش‌بس را قبول نموده به مذاکرات به هدف صلح حاضر شوند.
    -آیا نقض توافق میان طالبان-امریکا واقع گردیده است؟ (اگر واقع شده است، لطفاً مشخص سازید)
    - بلی! بعد از امضای توافق نامه صلح ( امریکا با طالبان) یکی از مسایل اساسی و مهم پایین نگه‌داشتن سطح خشونت ها درکشور بود، که بر عکس طالبان، هزاران مورد تحرک ضد امنیت را انجام دادند، که درکناربه شهادت رسانیدن صد نظامی افغان جان صد ها انسان بی‌گناه بشمول زنان، کودکان و حتی جان خطبا و نمازگزارن را در اماکن مقدسه( مساجد) گرفته اند. بربنیاد گزارشات، طالبان در هفته گذشته نسبت به نزده سال پسین بیش ترین خشونت ها را انجام داده اند. این تحرکات ضد امنیت طالبان مصداق های بارز نقض توافق نامه ای این گروه با امریکا است.
    -چرا حملاتی که از سوی داعش مسئولیت آن پذیرفته میشود، بعد از توافق امریکا با طالبان افزایش یافته است؟
    - دولت افغانستان لانه های گروه داعش را از بین برده است. بزرگترین شکست داعش در افغانستان به دست نیروهای امنیتی و دفاعی ما صورت گرفته است.
    -داعش چیست؟
    - یک گروه دهشت افگن که تلاش کرده در افغانستان پناه گاه داشته باشد که توسط نیروهای امنیتی و دفاعی ما با شکست سنگین روبرو شد.
    -چی وقت آتش بس دایمی ممکن خواهد بود؟
    - زمانی ممکن است که طالبان به صلح تهعد کنند و وارد مذاکره مستقیم با دولت افغانستان شوند. این برای همه مبرهن است که جنگ دیگر راه حل نیست، همزمان جنگ و صلح هم تجربه ناکام بوده و است، راه حل واقعی برای صلح افغانستان، راه حل سیاسی است که از طریق آتش بس و مذاکرات صلح محتمل است، بنا آتش بس به عنوان مقدمه صلح اراده طرف را برای صلح نشان می دهد، بنا اگر طالبان اراده برای صلح دارند، آتش بس را به مثابه یک قاعده بنیادی بپذیرند و به مذاکرات حاضر شوند.