ما از صلح نمی ترسیم ، ذبیح الله مجاهد

آیا تامین صلح در افغانستان امکان پذیر است؟
بلی! هرگاه تمام جوانب ذیدخل مطابق آرزوی های مردم کشور اراده قاطع داشته باشند، به استقرار حاکمیت اسلامی در افغانستان تن دهند و در برابر آرمان ها، باور ها و ارزش های ملت ایستاده گی نکنند، تامین صلح امکان پذیر است.
 
پلان شما برای تامین صلح در افغانستان چیست؟ (لطفآ بگونه مختصر توضیح دهید).
در مجموع پلان ما اینست که افغانها در جریان مذاکرات بین الافغانی منافع علیای کشور و تشخیص اسلامی را مدنظر داشته باشند، با همدیگر به توافقات برسیم، ما در متن توافقنامه دوحه در مورد این پروسه تاکید نموده ایم، هرگاه ما روی یک حکومت واحد اسلامی به توافق برسیم و زمینه را برای صلح فراهم سازیم در آن صورت مسایل مختلف و کوچک با گذشت زمان خودبخود حل خواهند شد، هم نظام مستحکم خواهد شد، هم از نیرو های مستقل امنیتی برخوردار خواهیم بود، هم به رشد اقتصادی دست خواهیم یافت و هم میزان نفرت و انزجار در کشور آرام آرام کاهش خواهد یافت. 
پس باید تمام جوانب افغانی دور هم بنشینند و مذاکرات بین الافغانی را با صداقت کامل انجام دهند و با توجه به قربانی ها و خستگی های ملت غیرو افغانستان با پذیرفتن تمام احکام دین مبین اسلام، یک نتیجه خوب بدست آید، ان شاء الله.
 
کی ها پروسه صلح را به چالش میکشانند و چرا؟ منافع آنها در این کار کدام ها اند؟
تا کنون برای ما طوری معلوم میشود که در درون اداره کابل عده ای از اشخاصی وجود دارند که خواهان تامین صلح در کشور نیستند، زیرا آنها در کنار اشغال در جنگ رشد نموده اند، صاحب اقتصاد شده اند و به چوکی های بزرگ دست یافته اند. هرگاه صلح، آزادی، استقلال خاصتآ حاکمیت اسلامی استقرار یابد، آنها منافع خویش را در خطر میبینند و از همین حالا بنابر بهانه های مختلف صدای مخالفت بلند میکنند. هرچند امروز چهار ماه از توافقات دوحه سپری میشود، اما هنوز هم زمینه برای مذاکرات بین الافغانی، که باید مدت 10 روز پس از امضای توافقنامه آغاز میگردید، فراهم نگردیده است. این خود نشان دهنده این میباشد که جناح که سبب تاخیر در این پروسه میگردد، خواهان به چالش کشیدن پروسه صلح در کشور پنداشته میشود.
 
شما خواهان چه چیزی برای افغانها و افغانستان هستید؟
هر ملت حق دارد تا بر مبنای ارزش های دینی، ملی و فرهنگی خویش زنده گی نماید. ما خواهان این هستیم تا این حق برای ملت افغانستان نیز به رسمیت شناخته شود. تقریبآ صد درصد مردم این کشور مسلمان هستند، پس باید یک نظام اسلامی داشته باشند. به نظر ما یک عامل بزرگ نزاع در جریان دهه های اخیر اینست که دست های خارجی میخواهند بالای مردم ما آنچه را که با اصالت دینی و فرهنگی ما همخوانی ندارد، تحمیل نمایند. پس ما برای افغانها و افغانستان آزادی، حاکمیت اسلامی و استقلالیت واقعی و کامل میخواهیم، تا آرمان های ملت مومن ما برآورده گردند، عزت آنها محفوظ گردد، بیت المال از مصؤنیت برخوردار گردد و ملت بی بضاعت و فقیر به حقوق خویش دست یابد، کشور آباد شود و تمام ملت در آبادی و عمران آن سهیم گردد.
به نظر شما افغانستان پس از صلح چگونه یک افغانستان خواهد بود؟
طبعآ که افغانستان در عرصه های مختلف به تغییراتی دست یافته است. باور ما اینست که اگر امنیت استقرار یابد و اشغال و جنگ پایان یابد، چون هر افغان از یک احساس خاص آبادی برخوردار است بنآ در یک زمان کوتاه شاهد یک افغانستان مرفه و آباد خواهیم بود. ان شاء الله.
 
به نظر شما افغانستان پس از یک دهه چگونه یک افغانستان خواهد بود؟
ان شاء الله دهه آینده سالهای آبادی و پیشرفت افغانستان خواهند بود. در دهه آینده افغانها به معنی واقعی از هویت مستقل و نام نیک برخوردار خواهند بود، زیرا تمام جوانب از گذشته تجربه گرفته اند، امنیت افغانستان برای کشور های منطقه نیز مهم است، پس آرزو داریم که جلو مداخلات گرفته شود و با روی کار آمدن رهبری صالحه عواید، معادن و سایر منابع اقتصادی افغانستان احیا گردند و از آنها استفاده موثر صورت گیرد. 
 
آیا شما پس از تامین صلح در افغانستان، طرفدار حضور نظامی و ملکی خارجی ها در کشور هستید؟
 نخیر، به هیچ صورت و به هیچ قیمت حتی حضور یک فرد نظامی و غیردیپلوماتیک را نمی پذیریم.
 
هرگاه نیرو های بین المللی از کشور خارج شوند، به نظر شما آغاز جنگ داخلی تا کدام حد امکان پذیر است؟
جنگ طی بیست سال جریان دارد و کدام جنگ جدید آغاز نخواهد شد، ما تلاش میکنیم تا عوامل جنگ کنونی را از میان برداریم. امضای توافقنامه با ایالات متحده امریکا در قطر و پایان اشغال را میتوان در این عرصه یک پیشرفت مهم تلقی نمود. تصور ما اینست که بعد از آنکه اشغال به پایان رسد، جنگ در افغانستان مدت زیادی دوام نخواهد کرد، ان شاء الله.
 
بزرگترین آرزوی شما در پیوند به تامین صلح در افغانستان کدام است؟
بزرگترین آرزوی ما یک نشست بین الافغانی میان افغانها در یک فضای آزاد است و باید نتایج عالی از آن بدست آید و منافق و مصالح افغانستان در آن تضمین گردند.
 
بزرگترین نگرانی شما در پیوند به تامین صلح در افغانستان کدام است؟
ما در مورد صلح افغانستان هیچگونه نگرانی نداریم، زیرا جدآ مصمم هستیم تا از هر راهی که ممکن باشد صلح را برای کشور به ارمغان بیآوریم، ان شاء الله.
پرسش ها در مورد کاهش خشونت ها:
پس از توافقات میان طالبان و امریکاییان، شما چی مقدار رویداد های امنیتی را ثبت نموده اید؟ آیا شما ارقام مرگ و میر دارید؟ (ما به شکل مستقلانه از جانب دیده بان صلح افغانستان تمام رویداد های امنیتی ناشی از درگیری ها را ثبت نموده ایم و میتوانیم آنها را با شما در میان بگذاریم).
پس از آنکه ما با امریکاییان توافقات صلح را به امضا رسانیدیم، فیصدی جنگ از 100 به 40 کاهش یافت، آنهم در مناطقی باقی ماند که تقریبآ تمام آنها ساحات دفاعی بودند، به عنوان مثال دشمن ایجاد پوسته های جدید را آغاز نمود، تلاش نفوذ در ساحات ما را آغاز کردند، در شاهراه ها از مردم پول میگرفتند، اربکی ها در قریه جات در برابر مردم ظلم و ستم میکردند، دشمن در برابر ما عملیات بزرگ را آغاز نمود که در تمام ساحات متذکره ما مجبور شدیم جنگ نماییم و بدین ترتیب جلو دشمن را گرفتیم. یک مورد دیگر این هم بود که در صفوف دشمن سربازان مسیر خویش را تغییر دادند و سایر سربازان همکار خویش را به قتل رسانیدند و با ما پیوستند. به همین ترتیب در برخی مناطق دشمن تلاش نمود تا ساحاتی را اکمال نماید که طی چندین سال تحت محاصره قرار داشتند و ما مجبور شدیم در برابر آنها عکس العمل نشان دهیم.
اما به صورت عموم ما فیصدی جنگ را در سطح پایین نگهداشته ایم، امسال هنوز هم عملیات بهاری خویش را اعلام ننموده ایم، عملیات بزرگ را در شهر های بزرگ انجام نداده ایم و به همین ترتیب ولسوالی ها و ولایات را سقوط نداده ایم.
 
آیا تا کنون کدام جناح از توافقات قطر سرپیچی نموده است؟ (هرگاه به این کار دست زده باشد، لطفآ آنرا مشخص سازید).
ما در جناح خویش هیچ مورد تخطی از توافقات قطر نداریم، البته امریکاییان در ساحات محدود از این توافقات سرپیچی نموده اند که ما آنها را با ایشان در میان گذاشته ایم. اداره کابل نیز تخطی های داشته اند و چندین بار علیه افراد ملکی اقدامات نموده اند، قریه جات را بمباردمان نموده اند، راکت پراگنی کرده اند که سبب تلفات افراد ملکی شده است (از این قبیل مواردی زیادی وجود دارند).
 
چرا پس از توافقات میان طالبان و امریکاییان میزانی حملاتی که مسؤلیت آنها را گروه داعش بر عهده میگیرند، افزایش کسب نموده اند؟
باور ما اینست که زمانیکه ما سال گذشته حضور داعش را در شرق کشور محو نمودیم، عده زیادی از داعشیان شریر به اداره کابل پیوستند و به آنها در مهمانخانه های استخباراتی پناه داده شد. از آنجاییکه پدیده داعش یک پدیده شریر است، بنآ حملات خویش را در شهر ها خصوصآ در شهر کابل گسترش بخشیدند. معلومات دقیق ما نشان میدهند که که ریاست عمومی امنیت ملی منسوب به اداره کابل نیز با داعش دست خود را یکی کرده و بگونه مشترک تلاش به خرچ دادند تا یکعده حملات وحشیانه را انجام دهند و اتهام آنها را بر امارت اسلامی ببندند و بدین ترتیب توافقنامه دوحه را فاقد اعتبار سازند. در این اواخر، حملات بالای اهداف ملکی و قتل های دهشت افگنانه، کار مشترک امنیت ملی منسوب به اداره کابل و داعش بود تا وضعیت را بیشتر از هر زمان دیگر جنگی و خارج از کنترول جلوه دهند و ما در این رابطه شواهد و مدارک دقیق در اختیار داریم.
 
داعشیان کی هستند؟
داعشیان در افغانستان بیشتر یک گروه استخباراتی است که در حال حاضر کدام ساحه ای را تحت کنترول خویش ندارند، اما هنوز هم در مهمانخانه های استخباراتی اداره کابل حضور دارند. حتی در صفوف امنیتی اداره کابل به برخی مناطق نیز انتقال داده میشوند، به عنوان مثال سه هفته قبل ما در ولسوالی وردوج ولایت بدخشان یک تن از قوماندانان اردوی محلی اداره کابل را به اسم محمد امین با محافظ وی به قتل رسانیدیم که جسد وی نزد ما باقی ماند، زمانیکه ما حین بررسی جسد وی وسایل را دیدیم دیده میشد که نزد وی پرچم ها و برگه های تبلیغاتی داعش وجود داشت. البته موصوف میخواست تحت نام داعش در منطقه تشویش ایجاد نماید و بگونه مستقیم از طرف اداره کابل قوماندان 108 تن سرباز تعیین گردیده بود، آنها برای ایشان اسلحه فراهم نموده بود، برایشان معاش میپرداختند و آنها را با ما میجنگانیدند.
 
یک آتش بس دوامدار چی وقت امکان پذیر است؟ 
زمانیکه افغانها طی مذاکرات بین الافغانی به یک توافق جامع و عالی دست یابند و دوباره به جنگ نیازی دیده نشود، در آن صورت صلح دوامدار امکان پذیر است، ان شاء الله.
 
آیا شما فکر میکنید که میکانیزم کاهش خشونت ها زمینه را برای آتش بس دوامدار و صلح پایدار فراهم خواهد نمود؟
کاهش عملیات ها اصلآ بخاطر اینست تا زمینه برای مذاکرات بین الافغانی فراهم گردد و یک حسن نیت نشان داده شده باشد، هرگاه خدای ناخواسته در مسیر مذاکرات موانع ایجاد گردد و یا در جریان مداخلات فعالیت های تخریبی انجام شوند، در آن صورت امکان آن میرود که جنگ دوباره داغتر شود، البته ما از جانب خویش خواهان نشان دادن تحمل و شکیبایی کامل هستیم. 
تشکر
از شما هم تشکر
ذبیح الله مجاهد 
۲/۴/۱۳۹۹هـ ش